Responsive Object

gramophone-record Gramophone record แนวความคิดในการออกแบบ นำเอาลักษณะของแผ่นเสียง ที่ปัจจุบันความนิยมลดลงอันเนื่องมาจากเทคโนโลยีเครื่องเล่นเสียงที่ก้าวล้ำหน้า และรูปแบบวิธีที่ทำให้เกิดเสียงโดยการสำผัสโดยตรงบน Interface ทำให้เกิดเสียง โด เร มี ฟา ซอล ลา ที และเพิ่มความน่าสนใจด้วย แสงไฟเปลี่ยนสี LED ตามตำแหน่งสัมผัส

Interactive Project 1 Final(Demo)

try-to-emit-a-soundเป็นงานออกแบบ Interactive ที่ทำการพัฒนา ปรับปรุงจาก Interactive Project 1โดยภาพแรก เป็นการนำเสนอการวาดภาพด้วยเสียงโดยสามารถกำหนดให้ผู้ชม ใช้เสียงในการวาดหรือคอนโทรลเส้นโดยเริ่มจากเส้นง่ายๆก่อน แล้วนำไปสู่การวาดเส้นแนวทแยงและแนวตั้ง สามารถกำหนดให้ผู้ชมทำเสียงสูงขึ้นหรือความต่อเนื่องของเสียง หากไม่เป็นไปตามที่กำหนดเส้นเสียงที่เกิดขึ้นจะถอยหลัง ดังนั้นความสนุกอาจเกิดขึ้นโดยเส้นที่เกิดขึ้นจากการวาดด้วยเสียง สามารถนำไปสู่การวาดเส้นที่เกิดเป็นรูปร่าง หรือรูปทรงต่อไปในอนาคต ภาพถัดไปเป็นการใช้เสียง(In put) ซึ่งมีความต่อเนื่อง เป็นตัวจุดระเบิดให้แก่ชิ้นงานหรือวัตถุที่ต้องการนำเสนอ(ภาพชิ้นงานนำเสนอเป็นไฟล์วีดีโอ) ผ่านจอภาพหรือโมนิเตอร์และอื่นๆ โดยทำงานร่วมกับ คอมพิวเตอร์ ซอฟแวร์(MSP/MAX) และยังสามารถพัฒนารูปแบบของ Design ได้อีกหลากหลาย เช่นการใช้เสียงเพื่อเป็นตัวกำหนดวัตถุบนสกรีนให้เคลื่อนไหวไปมาตามระดับเสียงสูงต่ำ เบาค่อย และนำไปประยุกต์ในการออกแบบได้ในอนาคต

Interactive Project 1

เป็นงานออกแบบ Interactive โดยใช้เสียงเพื่อวาดภาพรูปโลก โดยมีแนวความคิด “The secret of sound” ความลับของเสียง 1.เสียงสามารถสร้างโลก 2.เสียงสามารถทำให้โลกสวยงามมากขึ้น 3.เสียงสามารถทำลายโลก 4.เสียงสามารถทำให้โลกกลับมาน่าอยู่ได้อีกครั้ง โดยงาน Installation ออกแบบภายใต้ชื่อ “Sound box”

Prototype

เป็นการทำต้นแบบเพื่อทดสอบปฏิกิริยาของผู้คน โดยใช้ตุ๊กตาหมีนำมาปรับแต่งและสร้างสถานะการณ์ คล้ายผู้ได้รับบาดเจ็บหรือคนพิการที่ไม่สามารถหาเงินเลี้ยงชีพ นำมาจัดวางลักษณะเหมือนขอทาน ณ ถนนข้าวสาร ผลที่ได้รับ ค่อนข้างได้รับการให้ความสนใจจากนักท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวบางคนนึกสนุกกับการเล่นกับตุ๊กตา ปรับเปลี่ยนท่า บ้างก็ถ่ายรูป บ้างก้อให้เศษเงิน อย่างน้อยที่สุดก็สามารถทำให้สะดุดตา อาจเนื่องมาจากลักษณะกวนๆของหมี อุปกรณ์ตกแต่ง หรือเป็นสิ่งที่แปลกประหลาด ไม่ปกติธรรมชาติ แต่อย่างไรก็ดีพบว่าผู้ที่เดินผ่านส่วนหนึ่งไม่ได้ให้ความสนใจเลย แต่ก็เป็นส่วนน้อย